DEVAK - Faaliyet Raporu 2025

YUNUS EMRE DANABAŞ Sabancı Üniversitesi Mekatronik Mühendisliği, Elektronik Mühendisliği – ÇAP İkinci sınıftan itibaren akademik çalışmalarımı robotik alanına yönlendirmeye başladım. Bu yolculuğun benim için en önemli adımlarından biri, İtalya’nın önde gelen robotik araştırmacılarından Prof. Bruno Siciliano’nun Napoli’deki PRISMA Lab’ında gerçekleştirdiğim yaklaşık üç aylık staj oldu. Bir önceki yıl Münih’te edindiğim robotik staj deneyiminin ardından Napoli’ye daha hazırlıklı ve özgüvenli gittim. Ancak bu kez beni daha kapsamlı çalışmaların ve daha büyük sorumlulukların beklediğinin de farkındaydım. Laboratuvara ilk katıldığımda ekipteki tek lisans öğrencisiydim. Bu nedenle başlangıçta projeye nasıl ve ne ölçüde katkı sağlayabileceğim konusunda bazı belirsizlikler vardı. İlk birkaç hafta içinde robotik alanına olan ilgimi ve teknik altyapımı gösterme fırsatı buldukça bu durum değişmeye başladı. Kısa süre içinde ekibin yürüttüğü çalışmalara daha aktif biçimde dâhil oldum ve İtalya’nın Ay keşif aracı projesinde görev alma fırsatı yakaladım. Farklı kurumların ortaklaşa yürüttüğü bu büyük ölçekli projede benim sorumluluğum, keşif aracının mekanik tasarımına odaklanıyordu. Diğer kurumlarla gerçekleştirilen toplantılarda belirlenen gereksinimleri inceleyerek araştırma ve tasarım sürecine başladım. Üzerinde çalıştığım en önemli konulardan biri, aracın yükseklik ayar mekanizmasıydı. Bu probleme yönelik farklı çözüm alternatifleri geliştirdim. Önerilerimin ekip tarafından olumlu karşılanmasının ardından çalışmalarımı bu alanda derinleştirdim ve daha kapsamlı bir mekanik tasarım ortaya koydum. Benim için stajın en heyecan verici anlarından biri, geliştirdiğim çözümün proje kapsamında değerlendirilmek üzere üst kurula sunulması ve onaylanması oldu. Ekibin tek lisans öğrencisi olarak başladığım bir süreçte, geliştirdiğim tasarımın gerçek bir projede karşılık bulduğunu görmek hem teknik açıdan hem de kendime duyduğum güven açısından çok değerliydi. Onayın ardından tasarımın detaylandırılması, teknik olarak belgelenmesi ve simülasyon çalışmalarına odaklandım. Geliştirdiğim mekanik çözümü literatür taramaları ve teknik araştırmalarla destekleyerek kapsamlı biçimde dokümante ettim ve uygulanabilir bir tasarım paketi hâline getirdim. Simülasyon çalışmalarını daha ileri bir aşamaya taşımaya başladığım sırada staj sürem sona yaklaştığı için, Türkiye’ye döndükten sonra da bir süre projeye uzaktan katkı sağlamaya devam ettim. Napoli’de geçirdiğim üç ay bana yalnızca robotik konusunda teknik deneyim kazandırmadı. PRISMA Lab’daki profesörler ve doktora öğrencileriyle birlikte çalışmak, akademik araştırmanın nasıl yürütüldüğünü yakından görmemi sağladı. Aynı zamanda büyük ölçekli bir mühendislik projesinin yalnızca iyi bir teknik çözüm geliştirmekten ibaret olmadığını; gereksinimleri doğru anlamanın, farklı ekiplerle iletişim kurmanın, yapılan çalışmayı iyi belgeleyebilmenin ve çözümü doğrulayabilmenin de en az tasarım kadar önemli olduğunu öğrendim. Elbette bu deneyim yalnızca laboratuvarla sınırlı kalmadı. Napoli’de yaşamak, şehrin kendine özgü kültürünü tanımak ve özellikle mutfağını keşfetmek üç aylık yolculuğumun en keyifli taraflarından biriydi. Akademik açıdan yoğun geçen bu dönemin yanında farklı bir ülkede gündelik hayatın parçası olmak da benim için başlı başına öğretici bir deneyime dönüştü. PRISMA Lab’a ilk girdiğim gün ekipteki tek lisans öğrencisiydim; ayrılırken ise uluslararası ve disiplinler arası bir projede geliştirdiği çözüm kabul edilmiş, gerçek bir mühendislik problemine katkı sağlamış genç bir araştırmacıydım. Bu deneyim bana robotik alanında ilerlemek istediğimi bir kez daha gösterirken, gelecekteki doktora hedeflerime de daha büyük bir güvenle bakmamı sağladı. DEVAK FAALİYET RAPORU 32